Mięso, cukier i buty na punkty: jak dobrze pamiętasz system kartkowy w PRL?

1976 (na cukier) 1974 (na mięso) 1978 (na benzynę) 1980 (na masło)

Górnicy pracujący pod ziemią oraz robotnicy wykonujący najcięższą pracę fizyczną Pracownicy umysłowi i nauczyciele akademiccy Kobiety w ciąży i matki karmiące Funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej i Służby Bezpieczeństwa

Wydawano specjalne asygnaty i karty punktowe uprawniające do zakupu jednej pary obuwia rocznie Buty kupowano wyłącznie na podstawie pieczątki w dowodzie osobistym wbijanej raz na kwartał Wymagano zdania zużytej pary skórzanej w zakładzie szewskim Obuwie przysługiwało tylko na podstawie imiennego wniosku zakładowej komisji socjalnej

1944–1953 (z przerwą w latach 1949–1951) 1945–1948 1950–1956 1946–1960

Zezwalano na tankowanie w dni parzyste lub nieparzyste w zależności od ostatniej cyfry numeru rejestracyjnego Dozwolono zakup paliwa wyłącznie kierowcom posiadającym zaświadczenie o dojazdach do pracy Wprowadzono limit maksymalnie 5 litrów paliwa na dobę na stacjach CPN Tankowanie było dozwolone wyłącznie po okazaniu paragonu zakupu w sklepie motoryzacyjnym

Nie wydawano żadnych duplikatów – obywatel tracił przydział do końca danego miesiąca Wydział Handlu Urzędu Dzielnicowego wydawał odpłatny duplikat z 50-procentową normą Zakład pracy rekompensował stratę wypłatą równowartości w bonach PeKaO Milicja Obywatelska wystawiała tymczasowy bon zastępczy na chleb i mleko

Alkohol (wódka czysta) Tytoń i papierosy Popularne Olej rzepakowy Mydło toaletowe

Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych (PWPW) Drukarnia Narodowa w Krakowie Wojskowe Zakłady Graficzne Dom Słowa Polskiego

Mięso i wędliny Benzyna Cukier Mleko i masło

Służyły do realizacji doraźnych decyzji rządu o jednorazowej sprzedaży dodatkowych artykułów Były kuponami rabatowymi obniżającymi cenę o 20 procent Uprawniały do wejścia do sklepu komercyjnego poza godzinami otwarcia Umożliwiały bezpłatny odbiór posiłku w stołówce zakładowej