Pole magnetyczne i indukcja – trudny quiz z fizyki

Równolegle do wektora prędkości cząstki. Zawsze przeciwnie do zwrotu wektora indukcji magnetycznej. Prostopadle do wektora prędkości i wektora indukcji magnetycznej. Zawsze zgodnie ze zwrotem wektora indukcji magnetycznej.

Natężenie pola magnetycznego H. Indukcja magnetyczna B. Strumień magnetyczny Φ. Moment magnetyczny μ.

Zmniejszy się dwukrotnie. Zwiększy się dwukrotnie. Zmniejszy się czterokrotnie. Nie zmieni się.

Zaczynają się wyłącznie na biegunie południowym i nie mają końca. Przecinają się w punktach, w których pole jest najsilniejsze. Kończą się w miejscach, gdzie indukcja magnetyczna jest równa zeru. Tworzą zamknięte krzywe i nie mają początku ani końca.

Jest równa iloczynowi oporu obwodu i strumienia magnetycznego. Jest równa wartości bezwzględnej szybkości zmiany strumienia magnetycznego. Zależy wyłącznie od stałej wartości strumienia magnetycznego. Jest zawsze równa natężeniu prądu płynącego w obwodzie.

Siła ma maksymalną wartość i przyspiesza cząstkę wzdłuż pola. Siła zawraca cząstkę bez zmiany wartości jej prędkości. Siła magnetyczna jest równa zeru. Siła działa prostopadle do pola, niezależnie od prędkości cząstki.

Zmniejszy się dwukrotnie. Zwiększy się dwukrotnie. Zmniejszy się czterokrotnie. Nie zmieni się.

B = μ₀I/(2πr). B = μ₀I/(2n). B = μ₀n/I. B = μ₀nI.

τ = μB cos α. τ = μB sin α. τ = μ/B. τ = μB².

Pole prądu indukowanego zawsze wzmacnia zewnętrzne pole magnetyczne. Kierunek prądu indukowanego zależy wyłącznie od oporu obwodu. Pole prądu indukowanego przeciwdziała zmianie strumienia magnetycznego. Prąd indukowany płynie tylko wtedy, gdy strumień magnetyczny jest stały.