Parzydełkowce i płazińce – budowa, tryb życia i pasożytnictwo. Biologia klasa 6

Biologia klasa 6: budowa polipa i meduzy, komórki parzydełkowe, wirki, przywry, tasiemce oraz profilaktyka zakażeń.

Edukacja szkolna Biologia Poziom: średni 15 pytań

Opracowanie edukacyjne

Co trzeba wiedzieć przed quizem?

Parzydełkowce i płazińce pokazują dwa odmienne plany budowy bezkręgowców. Parzydełkowce są głównie wodnymi drapieżnikami o symetrii promienistej i komórkach parzydełkowych. Płazińce mają ciało spłaszczone grzbietobrzusznie oraz symetrię dwuboczną; część żyje swobodnie, a część jest pasożytami. Zestawienie tych grup pozwala zrozumieć, jak sposób zdobywania pokarmu, środowisko i pasożytnictwo wpływają na budowę, rozmnażanie oraz cykl rozwojowy.

Po tej lekcji potrafisz

  • łączyć budowę zwierzęcia z jego funkcją
  • porównywać grupy na podstawie cech
  • wyjaśniać rozwój i sposób życia
  • oceniać znaczenie organizmów dla człowieka i przyrody

Parzydełkowce i ich dwie postacie

Ciało parzydełkowca przypomina worek z jamą chłonąco-trawiącą i jednym otworem służącym do pobierania pokarmu oraz usuwania resztek. Czułki otaczające otwór gębowy zawierają komórki parzydełkowe. Ich kapsułki wystrzeliwują nić, która pomaga obezwładnić zdobycz albo odstraszyć napastnika.

Polip jest zwykle przytwierdzony do podłoża i ma otwór gębowy skierowany ku górze, a meduza swobodnie pływa z otworem skierowanym w dół. U wielu gatunków postacie następują po sobie w cyklu życia. Nie każdy parzydełkowiec przechodzi jednak identyczny cykl, dlatego cech jednej stułbi nie należy rozciągać na całą grupę.

Koralowce i znaczenie ekologiczne

Koralowce występują najczęściej jako polipy i wiele z nich wytwarza wapienny szkielet. Kolonie budują rafy zapewniające schronienie oraz miejsce rozrodu ogromnej liczbie organizmów. Symbioza koralowców z fotosyntetyzującymi glonami dostarcza energii, ale czyni rafy wrażliwymi na długotrwałe podwyższenie temperatury.

Bielenie koralowców oznacza utratę symbiotycznych glonów lub ich barwników, a nie natychmiastową śmierć całej kolonii. Osłabiony koralowiec może przetrwać krótki stres, lecz długie zaburzenie zwiększa śmiertelność. Rafom szkodzą także zanieczyszczenia, zakwaszanie oceanu i niszczenie siedlisk.

Płazińce wolno żyjące i pasożytnicze

Wypławek ma symetrię dwuboczną, wyodrębniony przód ciała i rozgałęzione jelito. Spłaszczenie skraca drogę dyfuzji gazów, ponieważ płazińce nie mają wyspecjalizowanego układu oddechowego ani krwionośnego. Komórki płomykowe uczestniczą w usuwaniu nadmiaru wody i produktów przemiany materii.

Tasiemiec jest przystosowany do życia w jelicie żywiciela. Główka z narządami czepnymi utrzymuje go na miejscu, człony produkują liczne jaja, a pokarm jest wchłaniany całą powierzchnią ciała, dlatego układ pokarmowy zanikł. Uproszczenie narządu może być przystosowaniem, jeśli jego funkcję przejmuje środowisko żywiciela.

Cykl pasożyta i profilaktyka

Pasożyt często zmienia żywicieli. Żywiciel pośredni zawiera postać larwalną, a w ostatecznym żyje postać dorosła rozmnażająca się płciowo. Przerwanie jednego etapu cyklu ogranicza zakażenia, dlatego ważne są higiena, badanie mięsa i właściwe przygotowanie żywności.

Objawy pasożytnictwa nie zawsze pojawiają się od razu i nie można rozpoznawać zakażenia wyłącznie na podstawie samopoczucia. Profilaktyka zależy od gatunku pasożyta oraz drogi zarażenia. Wiedza biologiczna wyjaśnia mechanizm, natomiast diagnozę i leczenie prowadzi personel medyczny.

Chronologia

DataWydarzenie
parzydełkowiecschwytanie pokarmu parzydełkami
jamatrawienie w jamie chłonąco-trawiącej
tasiemiecprzytwierdzenie w jelicie żywiciela
cyklprodukcja i rozprzestrzenianie jaj

Najważniejsze pojęcia

parzydełko
komórkowa kapsułka z wyrzucaną nicią
polip
zwykle osiadła postać parzydełkowca
symetria dwuboczna
plan ciała z prawą i lewą stroną
żywiciel pośredni
organizm zawierający larwalny etap pasożyta

Najczęstsze pomyłki

  • Meduza i polip nie są dwiema odrębnymi grupami systematycznymi.
  • Tasiemiec nie trawi pokarmu we własnym jelicie, bo go nie ma.
  • Każdy pasożyt ma określoną drogę zarażenia; jedna zasada nie zastępuje całej profilaktyki.

Podsumowanie do zapamiętania

  • Parzydełkowce mają symetrię promienistą i parzydełka.
  • Płazińce mają spłaszczone ciało o symetrii dwubocznej.
  • Pasożyty wykazują cechy zwiększające przeżycie i rozród.
  • Znajomość cyklu życiowego pomaga zapobiegać zakażeniom.
1. W jakim środowisku żyją parzydełkowce?
2. Jaki typ symetrii jest charakterystyczny dla parzydełkowców?
3. Do czego służą komórki parzydełkowe?
4. Który opis przedstawia polipa?
5. Który opis przedstawia meduzę?
6. Gdzie rozpoczyna się trawienie u parzydełkowców?
7. Na czym polega pączkowanie stułbi?
8. Która cecha odróżnia płazińce od parzydełkowców?
9. Która grupa płazińców obejmuje głównie formy wolno żyjące?
10. Które płazińce prowadzą pasożytniczy tryb życia?
11. Dlaczego tasiemiec nie potrzebuje układu pokarmowego?
12. Do czego służą przyssawki i haczyki tasiemca?
13. Kim jest żywiciel pośredni?
14. Co ogranicza ryzyko zarażenia tasiemcem?
15. Jak spłaszczone ciało pomaga niewielkim płazińcom?