Pierwsze cywilizacje i starożytny Wschód – historia klasa 5

Wylewy i kanały dostarczały wodę oraz żyzny muł, dzięki czemu rozwijało się rolnictwo w suchym kraju. Stały wysoki poziom rzeki pozwalał uprawiać pola bez kanałów i obserwowania pór roku. Wylewy zasalały pola, dlatego Egipcjanie przenieśli główne uprawy poza dolinę rzeki. Nil służył głównie do przewozu zboża, natomiast wodę do pól zapewniały opady.

Między Tygrysem a Eufratem. Między Nilem a Jordanem. Między Indusem a Gangesem. Między Huang He a Jangcy.

Budowanie kanałów doprowadzających wodę z rzeki na pola. Wspólne kontrolowanie i naprawianie urządzeń regulujących przepływ wody. Budowanie kanałów wyłącznie do przewozu towarów, bez doprowadzania wody na pola. Oczekiwanie na opady zamiast rozprowadzania wody z rzeki po polach.

Był monarchą stojącym na czele państwa, administracji i kultu religijnego. Był kapłanem wybieranym przez świątynie, a władzę świecką sprawowali nomarchowie. Był naczelnym dowódcą armii, lecz administracją i podatkami kierowała rada skrybów. Był dziedzicznym zarządcą jednej prowincji, podporządkowanym władcy całego kraju.

Sumeryjskie pismo klinowe odciskane w miękkiej glinie. Egipskie hieroglify ryte w kamieniu lub zapisywane na papirusie. Fenicki alfabet spółgłoskowy kreślony liniowymi znakami. Chińskie pismo znakowe utrwalane między innymi na kościach.

Hieroglify, czyli egipskie znaki łączące formę obrazkową z zapisem mowy. Kliny, czyli sumeryjskie odciski wykonywane trzciną na tabliczkach. Runy, czyli znaki używane wiele wieków później przez ludy germańskie. Pismo linearne B, czyli zapis języka greckiego z epoki mykeńskiej.

Zapisywać wielkość zebranych podatków i stan państwowych zapasów. Sporządzać dokumenty dotyczące majątku, prawa albo decyzji urzędników. Wybierać nowego faraona jako przedstawiciel urzędników państwowych. Wykonywać prace ziemne przy kanałach jako główne zadanie wynikające z umiejętności pisania.

Były monumentalnymi grobowcami części faraonów i elementami ich zespołów grobowych. Były rezydencjami faraonów, łączącymi funkcję pałacu z siedzibą administracji. Były spichlerzami świątynnymi, w których urzędnicy gromadzili podatki w zbożu. Były twierdzami wojskowymi strzegącymi przepraw przez dolinę Nilu.

Porządkował prawa i kary Babilonii, lecz różnicował odpowiedzialność według pozycji społecznej. Porządkował prawa i kary Babilonii, stosując tę samą odpowiedzialność niezależnie od pozycji społecznej. Określał sposób wyboru króla przez zgromadzenie wolnych mieszkańców Babilonii. Regulował głównie powinności świątyń, pozostawiając spory majątkowe prawu zwyczajowemu.

Część ludzi mogła utrzymywać się z rzemiosła, handlu lub pracy urzędniczej zamiast wyłącznie z uprawy. Większe osady mogły utrzymać liczniejszą ludność i rozwijać się w miasta oraz państwa. Większe zapasy skłaniały mieszkańców do porzucania stałych osad na rzecz wędrownego trybu życia. Rozwój rzemiosła prowadził do zaniku irygacji, ponieważ miasta przestawały zależeć od rolnictwa.