Polska późnego średniowiecza – historia klasa 5

Odnowienie Królestwa Polskiego po długim okresie podziału dzielnicowego. Przyłączenie wszystkich ziem dawnej monarchii, łącznie ze Śląskiem i Pomorzem Gdańskim. Powstanie unii dynastycznej Polski z Litwą pod wspólnym władcą. Zakończenie wielkiej wojny z zakonem na warunkach pokoju toruńskiego.

Porządkowanie prawa przez wydawanie statutów i wzmacnianie administracji. Budowa oraz rozbudowa zamków broniących granic i ważnych szlaków. Fundacja Akademii Krakowskiej w 1364 roku. Zawarcie unii w Krewie i rozpoczęcie chrystianizacji Litwy.

Król nie pozostawił legalnego syna, który mógłby dziedziczyć koronę. Król przekazał dziedziczenie córce, pomijając wszystkie wcześniejsze układy sukcesyjne. Władca wyznaczył następcą Jagiełłę, z którym zawarł układ dynastyczny. Monarcha nakazał przywrócić zasadę senioratu wśród książąt piastowskich.

Jadwiga otrzymała własne prawa monarsze, a nie tylko pozycję żony panującego. Dowodziła, że Jadwiga przyjęła męskie imię wymagane do sprawowania rządów. Oznaczała, że Jadwiga została wybrana wyłącznie na dowódcę wojsk koronnych. Wskazywała, że Jadwiga była pierwszą przedstawicielką dynastii Piastów na polskim tronie.

Jagiełło miał przyjąć chrzest katolicki wraz z rodziną, dworem i możnymi. Planowano małżeństwo Jagiełły z Jadwigą po spełnieniu warunków porozumienia. Jagiełło obiecywał uwolnić chrześcijańskich jeńców pochodzących z ziem polskich. Jagiełło zobowiązywał się uznać trwałe prawa zakonu krzyżackiego do Pomorza Gdańskiego.

Czy zapis o przyłączeniu ziem litewskich oznaczał ich prawne włączenie do Korony. Czy Jagiełło zobowiązał się do przyjęcia chrztu katolickiego. Czy porozumienie przewidywało małżeństwo Jagiełły z Jadwigą. Czy Jagiełło obiecał uwolnić polskich jeńców przebywających na Litwie.

Stoczono ją 15 lipca 1410 roku podczas wielkiej wojny z zakonem krzyżackim. Połączone siły polskie i litewskie odniosły zwycięstwo nad główną armią zakonu. W działaniach sprzymierzonych ważne role pełnili Władysław Jagiełło i wielki książę Witold. Po zwycięstwie armia sprzymierzona zdobyła Malbork, zanim zakon zdążył przygotować obronę.

Kończył wielką wojnę, lecz zmiany terytorialne były ograniczone w porównaniu ze skalą zwycięstwa grunwaldzkiego. Przekazywał Polsce Pomorze Gdańskie i ziemię chełmińską jako trwałe zdobycze terytorialne. Pozostawiał ziemię dobrzyńską zakonowi, a Żmudź przyznawał na stałe Królestwu Polskiemu. Nie kończył wojny, lecz ustanawiał kilkumiesięczny rozejm potrzebny do wznowienia oblężenia Malborka.

Chciał uzyskać zgodę szlachty na objęcie polskiego tronu przez jedną ze swoich córek. Chciał uzyskać zgodę na trwałe włączenie Polski do Królestwa Węgier. Potrzebował poparcia dla podwyższenia poradlnego pobieranego od dóbr szlacheckich. Zabiegał o zgodę na odebranie szlachcie prawa do urzędów ziemskich.

Obniżenie poradlnego z dwunastu do dwóch groszy z łanu. Zobowiązanie monarchy, by nie obsadzać urzędów cudzoziemcami. Wynagrodzenie za służbę wojskową odbywaną poza granicami królestwa. Zwolnienie szlachty z obowiązku służby wojskowej prowadzonej w granicach królestwa.