Opowiadanie, dialog i plan wydarzeń – język polski klasa 5

Działania bohatera podejmowane w odpowiedzi na kolejne przeszkody. Chronologiczne zestawienie opisów miejsc, które nie wpływają na działania bohatera. Skutki wcześniejszych decyzji prowadzące do następnych zdarzeń. Kolejne efektowne sceny połączone jedynie wspólnym miejscem akcji.

Chwilę przedstawienia bohaterów przed pojawieniem się ich głównego problemu. Chwilę najwyższego napięcia, w której konflikt osiąga szczyt przed rozstrzygnięciem. Chwilę końcowej refleksji bohatera po rozwiązaniu jego głównego problemu. Chwilę wyjaśnienia okoliczności, w których bohater rozpocznie swoje działanie.

Ola gubi klucz, wraca po swoich śladach, odnajduje go w bibliotece i dzięki temu może otworzyć salę. Ola gubi klucz, po czym narrator opisuje kilka miejsc, a klucz bez wyjaśnienia pojawia się w jej kieszeni. Ola odwiedza kolejne sale, lecz żadna scena nie zmienia jej sytuacji ani nie prowadzi do rozwiązania. Ola otrzymuje klucz od nieznanej postaci, która pojawia się dopiero w ostatnim zdaniu.

1. Bohaterowie. 2. Miejsca. 3. Przedmioty. 4. Zakończenie. 1. Opis domu. 2. Opis lasu. 3. Opis szkoły. 4. Opis boiska. 1. Powstanie problemu. 2. Próby jego rozwiązania. 3. Punkt kulminacyjny. 4. Rozwiązanie. 1. Zakończenie. 2. Początek konfliktu. 3. Przedstawienie bohatera. 4. Rozwinięcie.

Może relacjonować jedynie to, czego sam doświadczył, zauważył lub się dowiedział. Może przedstawiać własne domysły o myślach innych postaci jako informacje pewne. Może relacjonować zdarzenia spoza własnej obecności bez wskazania, skąd je zna. Powinien ograniczyć się do suchych faktów, aby jego relacja nie stała się subiektywna.

Pomagać czytelnikowi wyobrazić sobie miejsce lub bohatera. Wzbogacać opowiadanie o szczegóły istotne dla przedstawianej historii. Przytaczać słowa bohaterów dokładnie w takiej formie, w jakiej je wypowiadają. Przedstawiać kolejność zdarzeń i wskazywać ich związki przyczynowo-skutkowe.

Kuba twierdzi, że zna krótszą drogę przez park. Kuba zapowiada, że pokaże rozmówcy drogę. Kuba nerwowo obraca trzymany w ręce klucz. Kuba skrycie obawia się zgubienia klucza.

W nowym akapicie, rozpoczynając ją myślnikiem. W tym samym akapicie, oddzielając ją przecinkiem od poprzedniej wypowiedzi. W nowym akapicie, ujmując całą wypowiedź w nawias. W tym samym akapicie, rozpoczynając ją dwukropkiem.

Finał, w którym bohater wykorzystuje podpowiedź zauważoną wcześniej, choć jej znaczenie staje się jasne dopiero na końcu. Finał, w którym zbieg okoliczności ujawnia wskazówkę, a bohater sam wyciąga z niej wnioski. Finał, w którym nowa postać pojawia się dopiero na końcu i wykonuje za bohatera wszystko, co rozwiązuje konflikt. Finał, w którym zamyka się główny konflikt, choć jedno pytanie poboczne pozostaje otwarte.

Czy zdarzenia tworzą logiczny ciąg i czy nie ma w nim luk? Czy czas narracji jest spójny, a język i interpunkcja poprawne? Czy liczba przymiotników w każdym akapicie jest taka sama? Czy wszystkie wypowiedzi bohaterów mają jednakową długość?