Co rozstrzyga, czy wypowiedzenie jest zdaniem, a nie równoważnikiem zdania?
Odpowiedź: obecność orzeczenia wyrażonego osobową formą czasownika
Zdanie zawiera orzeczenie, którego podstawą jest osobowa forma czasownika, na przykład „czytam” albo „będziemy pracować”. Równoważnik przekazuje zrozumiałą treść bez takiej formy, a znak końcowy nie zmienia jego budowy.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które wypowiedzenia są zdaniami?
Odpowiedź: Uczniowie uważnie czytają instrukcję. • Jutro będziemy przygotowywać klasową wystawę.
Formy „czytają” i „będziemy przygotowywać” pełnią funkcję orzeczeń, dlatego pierwsze i trzecie wypowiedzenie są zdaniami. Pozostałe przykłady mają sens, lecz nie zawierają osobowej formy czasownika i są równoważnikami zdań.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które wypowiedzenie jest równoważnikiem zdania?
Odpowiedź: Powrót zwycięskiej drużyny późnym wieczorem.
Ostatnie wypowiedzenie nie zawiera osobowej formy czasownika, choć przekazuje zrozumiałą informację. Formy „wróciła”, „zdążyli” i „pogratulował” są orzeczeniami, więc pozostałe przykłady są zdaniami.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Jak należy sklasyfikować wypowiedzenie „Maja otworzyła zeszyt i zapisała temat”?
Odpowiedź: jako zdanie złożone, ponieważ zawiera dwa orzeczenia
W wypowiedzeniu występują dwie osobowe formy czasownika: „otworzyła” i „zapisała”. Wspólny podmiot nie zmniejsza liczby orzeczeń, dlatego jest to zdanie złożone z dwóch zdań składowych.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Który przykład jest zdaniem pojedynczym nierozwiniętym?
Odpowiedź: Ptaki śpiewają.
Zdanie „Ptaki śpiewają” zawiera tylko podmiot i orzeczenie, czyli główne części zdania. Drugi przykład ma dodatkowe określenia, trzeci dwa orzeczenia, a czwarty nie ma osobowej formy czasownika.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które rozwinięcia zdania „Kot śpi” nadal tworzą zdanie pojedyncze?
Odpowiedź: Czarny kot śpi spokojnie na fotelu. • Od rana nasz kot śpi w ciepłym pokoju. • Zmęczony zabawą kot śpi bardzo głęboko.
Dodanie przydawek i okoliczników rozwija zdanie, lecz dopóki pozostaje w nim jedno orzeczenie „śpi”, jest ono pojedyncze. W trzecim przykładzie pojawia się drugie orzeczenie „nasłuchuje”, więc powstaje zdanie złożone.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Który wyraz jest orzeczeniem w zdaniu „Wczoraj nasi uczniowie przygotowali ciekawą wystawę”?
Odpowiedź: przygotowali
Orzeczenie informuje tutaj o czynności wykonanej przez uczniów i jest wyrażone osobową formą czasownika „przygotowali”. „Uczniowie” to podmiot, a pozostałe wyrazy określają czas lub cechę.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które informacje o znakach kończących wypowiedzenia są poprawne?
Odpowiedź: Zdanie oznajmujące można zakończyć kropką. • Pytanie bezpośrednie zwykle kończy znak zapytania. • Rozkaz lub silną emocję może podkreślić wykrzyknik.
Znak końcowy zależy od celu wypowiedzenia: kropka zamyka neutralne oznajmienie, pytajnik sygnalizuje pytanie, a wykrzyknik może wzmacniać rozkaz lub emocję. Przecinek rozdziela elementy wewnątrz wypowiedzenia, nie zamyka pytania.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które zdanie zachowuje główną informację równoważnika „Powrót drużyny wieczorem”?
Odpowiedź: Drużyna wróci wieczorem.
Aby utworzyć zdanie, trzeba dodać osobową formę czasownika bez zmiany podstawowej treści. „Drużyna wróci wieczorem” zachowuje wykonawcę, czynność i czas wskazane w równoważniku.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które wypowiedzenie jest zdaniem złożonym?
Odpowiedź: Zosia czyta powieść, a Kuba rysuje komiks.
Formy „czyta” i „rysuje” są dwoma orzeczeniami, dlatego trzecie wypowiedzenie składa się z dwóch zdań składowych. Pierwsze ma jedno orzeczenie, a pozostałe dwa przykłady są równoważnikami.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które zasady pomagają poprawnie rozpoznać rodzaj wypowiedzenia?
Odpowiedź: Najpierw należy znaleźć osobowe formy czasownika pełniące funkcję orzeczeń. • Jedno orzeczenie wskazuje zdanie pojedyncze, a co najmniej dwa — zdanie złożone. • Brak osobowej formy czasownika może wskazywać równoważnik zdania.
Klasyfikację zaczynamy od znalezienia orzeczeń opartych na osobowych formach czasownika. Bezokolicznik może być częścią złożonej formy, na przykład „będę czytać”, dlatego nie wolno automatycznie liczyć go jako kolejnego orzeczenia.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
W którym zdaniu poprawnie zastosowano przecinek między zdaniami składowymi?
Odpowiedź: Chciałem wyjść, ale zaczął padać deszcz.
W zdaniu są dwa orzeczenia: „chciałem” i „zaczął”, a spójnik „ale” łączy przeciwstawione zdania składowe. Przecinek stawiamy przed spójnikiem, nie wewnątrz tworzących zdania połączeń wyrazowych.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗