Które stwierdzenia poprawnie rozróżniają głoskę i literę?
Odpowiedź: Litera jest znakiem graficznym, który widzimy w zapisie i którym oznaczamy głoski. • Głoska jest elementem mowy, który rozpoznajemy słuchem podczas wymawiania wyrazu.
Głoska należy do dźwiękowej postaci języka: słyszymy ją i wymawiamy. Litera należy do pisma: jest znakiem służącym do zapisu głosek. Te elementy nie tworzą zawsze układu jeden do jednego, ponieważ dwie litery mogą wspólnie oznaczać jedną głoskę.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Jak należy analizować zapis „sz” na początku wyrazu „szafa”?
Odpowiedź: Jako dwuznak: dwie litery wspólnie oznaczają jedną głoskę.
Dwuznak jest połączeniem dwóch liter, które w danym wyrazie zapisują jedną głoskę. W wyrazie „szafa” litery „s” i „z” tworzą właśnie taki zapis. Nie oznaczają dwóch kolejnych głosek, a litera „z” nie jest tu samym znakiem miękkości, dlatego przy liczeniu głosek traktujemy całe „sz” jako jeden dźwięk.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Który wynik poprawnie opisuje wyraz „szafa”?
Odpowiedź: „Szafa” ma 5 liter, 4 głoski i 2 sylaby.
W zapisie widzimy pięć liter: s-z-a-f-a. Podczas wymowy „sz” tworzy jedną głoskę, a pozostałe litery odpowiadają trzem kolejnym głoskom, więc razem są cztery. Dwie samogłoski „a” wyznaczają dwie sylaby: sza-fa.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Który wynik poprawnie opisuje wyraz „chata”?
Odpowiedź: „Chata” ma 5 liter, 4 głoski i 2 sylaby.
Wyraz zapisujemy pięcioma literami: c-h-a-t-a. Początkowe „ch” jest dwuznakiem oznaczającym jedną głoskę, dlatego w wymowie liczymy cztery głoski. Samogłoski „a” są ośrodkami dwóch sylab, co daje podział cha-ta.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Jaką funkcję pełni litera „i” w wyrazie „pies”?
Odpowiedź: Zmiękcza poprzednią spółgłoskę „p”, lecz przed „e” nie oznacza osobnej głoski.
Gdy „i” występuje po spółgłosce i przed inną samogłoską, w szkolnej analizie oznacza miękkość poprzedniej spółgłoski, ale nie jest osobną głoską. Dlatego „pies” ma cztery litery, trzy głoski i jedną sylabę, której ośrodkiem jest „e”.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Jaką funkcję pełni litera „i” w wyrazie „lis”?
Odpowiedź: Oznacza samogłoskę oraz sygnalizuje miękkość poprzedniej spółgłoski „l”.
W wyrazie „lis” litera „i” stoi po spółgłosce i przed spółgłoską. W tej pozycji zapisuje samogłoskę, która jest ośrodkiem jedynej sylaby, a jednocześnie informuje o miękkiej wymowie poprzedniego „l”. Wyraz ma zatem trzy litery, trzy głoski i jedną sylabę.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które stwierdzenia poprawnie porównują funkcję litery „i” w wyrazach „ziarno” i „zima”?
Odpowiedź: W wyrazie „ziarno” litera „i” przed „a” tylko sygnalizuje miękkość poprzedniej spółgłoski. • W wyrazie „zima” litera „i” przed „m” oznacza samogłoskę i zarazem zmiękcza poprzednią spółgłoskę.
Po spółgłosce przed kolejną samogłoską, jak w wyrazie „ziarno”, litera „i” służy do zaznaczenia miękkości i nie tworzy osobnej głoski. Przed spółgłoską, jak w wyrazie „zima”, zapisuje samogłoskę będącą ośrodkiem sylaby, a równocześnie wskazuje miękkość poprzedniej spółgłoski.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które głoski stanowią ośrodki sylab w wyrazie „makaron”, podzielonym ma-ka-ron?
Odpowiedź: Samogłoski „a”, „a” oraz „o”.
Każda sylaba zawiera samogłoskę, która stanowi jej ośrodek. W podziale ma-ka-ron pierwszą sylabę organizuje „a”, drugą kolejne „a”, a trzecią „o”. Całe grupy liter są sylabami, ale pytanie dotyczy ich ośrodków, nie wszystkich składników.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Na którą sylabę pada zasadniczy akcent w wyrazie „kolega”, podzielonym ko-le-ga?
Odpowiedź: Na sylabę „le”, czyli drugą od końca.
Akcent wyrazowy polega na mocniejszym wymówieniu jednej sylaby. Zasadnicza polska reguła mówi, że w wyrazie wielosylabowym pada on zazwyczaj na sylabę przedostatnią. W podziale ko-le-ga jest nią „le”, dlatego mówimy ko-LE-ga.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które zapisy poprawnie zaznaczają zasadniczy akcent na przedostatniej sylabie?
Odpowiedź: ko-LE-ga • ka-NA-pa
W wyrazach „kolega” i „kanapa” przedostatnie sylaby to odpowiednio „le” oraz „na”. W dwusylabowym wyrazie „zeszyt” zasadniczy akcent pada na pierwszą sylabę: ZE-szyt. W czterosylabowym wyrazie „rowerowy” przedostatnia jest trzecia sylaba, więc poprawny zapis to ro-we-RO-wy.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Co przede wszystkim wyróżnia akcent zdaniowy w wypowiedzi „MAREK przyniósł mapę”, jeśli mocniej wymawiamy pierwsze słowo?
Odpowiedź: To, że właśnie Marek, a nie inna osoba, wykonał czynność.
Akcent zdaniowy wyróżnia głosem wyraz najważniejszy w danej sytuacji. Mocniejsze „MAREK” odpowiada na pytanie „kto?” i przeciwstawia Marka innym możliwym wykonawcom. Gdyby wyróżnić słowo „mapę”, punkt ciężkości przesunąłby się na przedmiot, ale nie dzieje się tak w podanym zapisie.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗
Które opisy odpowiadają typowej intonacji neutralnego pytania rozstrzygającego i zakończonego oznajmienia?
Odpowiedź: W pytaniu „Masz zeszyt?” głos zwykle wznosi się ku końcowi. • W oznajmieniu „Mam zeszyt.” głos zwykle opada przy zakończeniu.
Intonacja to przebieg wysokości głosu w wypowiedzi. W neutralnym pytaniu wymagającym odpowiedzi „tak” albo „nie” melodia zwykle się wznosi, natomiast spokojne, zakończone oznajmienie ma zwykle przebieg opadający. Określenie „zwykle” jest ważne, ponieważ kontekst i intencja mówiącego mogą modyfikować brzmienie.
Sprawdź źródło wyjaśnienia ↗